۱۳۹۰ تیر ۵, یکشنبه

راه مـــــار

«مــردی زیر درختــی خـوابیده بود، که ماری از روی بدن او عبور می‌کند. بعد از عبور مار مرد بیدار می‌شود و شروع به گریه می‌کند. مردم از او می‌پرسند، چرا گریه می‌کنی؟ می‌گوید، مار از سر مه تیر شده. مردم می‌پرسند، مار تو را نیش‌زده است؟. می‌گوید، نه. مردم می‌گویند، پس برای چی کریه می‌کنی؟ مرد می‌گوید، حــالـی مـــار راه پیـــدا کـــرده‌است و از ایــن به بعد همیشـــه از همین‌جــــا تیـــر خواهد شد.»

پذیرش حکم دادگاه ویژه انتخابات نیز همین طور است. اگر مردم این حکم را بپذیزند. دیگر در افغانستان هیچ وقت بازنده‌های انتخابات نتایج اعلام شده توسط کمیسیون مستقل انتخابات و کمیسیون شکایات انتخاباتی را نخواهند پذیرفت. و از این پس، بعد از هر انتخابات تعداد زیادی از نامزدان شکست خورده انتخابات به محکمه مراجعه خواهند کرد و روند دیموکراسی و انتخابات را مختل خواهند کرد. اگر این‌بار این روند به خشونت کشیده نشود، در دوره‌های بعد چی؟

به اصطلاح راه مار باز شده اگر این بار نگزید، تضمینی برای دوره های بعد وجود ندارد، شاید دفعه بعد گزید.

۱۳۹۰ خرداد ۲۸, شنبه

خانه در دفتر یا دفتر در خانه

"این فرهنگ ما آمریکایی‌هاست، که عکس‌های از اعضای خانواده خود را روی میز کار خود می‌گذاریم، تا همیشه به یاد ما باشد، که ما علاوه بر کار دفتر وظایف دیگری برای اعضای خانواده خود نیز داریم." این جمله را آیکن بیری، سفیر ایالات متحده آمریکا در افغانستان دیشب در برنامه مهمان‌یار تلویزیون طلوع گفت.


این جمله مرا به یاد کارهای ما افغانها انداخت که، گاهی وظایف دفتری خود را به خانه می بریم و وقتی را که باید برای اعضای خانواده خود بگذاریم، برای کارهای دفتری خود صرف می کنیم. جالب است، که رییس و وزیر در بسیار از اوقات به کارمند خود می گوید، این کار در خانه انجام بده. بخصوص اگر کارمند لپ‌تاپ هم داشته باشد.

۱۳۹۰ خرداد ۱۴, شنبه

تفاوت محیط آموزشی

«من می‌خواهم بزینس شخصی داشته باشم.» این جمله را چند تن از فارغ‌التحصیلان دانشگاه آمریکایی افغانستان در جشن فارغ‌التحصیلی خود در مصاحبه تلویزیونی بیان کردند. هیچ‌یک از آنها از دولت تقاضای وظیفه نکرند.

اما وقتی مصاحبه‌های تلویزیونی فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های دولتی را از تلویزیون‌ها می بینیم، همگی می‌گویند، دولت باید زمینه کار را برای ما فراهم کند، تا ما بدون سرنوشت نمانیم. تا هنوز از آنها نشیده‌ام که بگویند خودشان می‌خواهند کار کنند.

این تفاوت دو محیط آموزشی را نشان می‌دهد. یکی محیط آموزشی فعال که اعتماد به نفس دانشجویان را بالا می‌برد و آنها را تشویق می‌کند که برای خود و دیگران شغل ایجاد کنند و البته مهارت این کار را نیز یاد می‌دهند. و دیگر محیطی که دانشجویان را منفعل و غیر فعال بار می‌سازد و دست و دهان‌شان به طرف دولت و موسسات است، که برای آنها کار ایجاد کند.

این ماجرا مرا به یاد سخنی از جان اف کندی، یکی از رؤسای جمهور پیشین آمریکا انداخت که در یکی از دانشگاه‌های آمریکا خطاب به دانشجویان گفت: «از من نپرسید که دولت برای شما چه می‌کند، از خود بپرسید، که شما برای دولت چه می‌کنید.»

۱۳۹۰ خرداد ۱۱, چهارشنبه

چهــار قوم و صفـــــر ملت

موضوع کوچی‌ها و ولسوالی‌های بهسود و ناهور از موضوعات اصلی مجالس، سایت‌ها و وبلاگ‌های هزاره‌هاست. آنها در میان خود بحث می‌کنند که چطور باید از هزارجات دفاع کرد و مانع ورود کوچی‌های مسلح به ولسوالی‌های بهسود و ناهور شد. و اینکه این بار رهبران هزاره با کرزی تبانی کرده‌اند و موضوع کوچی‌ها را به صورت جدی مطرح نمی‌کنند.

کشته شدن جنرال داوود داوود موضوع بحث اصلی مجالس، سایت‌ها، وبلاگ‌ها، تلویزیون‌ها و رادیوهای تاجیکان است. تاجیک‌ها باهم بحث می‌کنند که سران تاجیک هدف اصلی طالبان و حزب اسلامی حکمتیار است و نفر بعدی کیست؟ امرالله صالح یا استاد عطا؟ و اینکه با طالبان نباید صلح کرد، زیرا آنان قاتلان برادران ما هستند.

تجلیل از حادثه 7 جوزای 1386 شبرغان موضوع اصلی در سایت‌ها و تلویزیون ازبک‌هاست. آنها می‌گویند دولت نه تنها عاملان این جنایت را مجازات نکرد بلکه از آنها حمایت کرد.

حملات هوایی و شبانه ناتو، بحث اصلی در میان پشتون‌هاست. آنها براین باورند که ناتو تنها پشتون‌ها را هدف قرارداده‌است و دست به پشتون‌کشی زده‌است. دولت باید مانع این کار شود. تمام پشتون‌ها برادر هم‌اند و باید پروسه صلح به شدت تعقیب شود، تا از پشتون‌کشی جلوگیری شود.

در این روزها هیچ موضوع ملی وجود ندارد، که تمام مردم افغانستان به بدون توجه به نژاد و قوم به آن بپردازند. مثل اینکه ما در یک سرزمین نه، بلکه در چهار کشور جداگانه زندگی می‌کنیم و هر کدام منافع و موضوعات خاص خود را داریم.

آیا انسانهایی که در هلمند، بهسود، شبرغان و تخار کشته می‌شوند همگی انسانهای یکسان و برابر نیستند؟ که تمام مردم افغانستان در مورد آنها موضع مشترک نمی‌گیرند؟

۱۳۹۰ خرداد ۹, دوشنبه

خود‌بینی و بد‌بینی

«کسی دیگری توانایی فهم و تفهیم قانون کار و مسایل کار را ندارد. ما ادارات خود و دیگر موسسات را به خوبی می‌شناسیم، بهترین‌های ادارات در اینجا جمع شده است. و دیگر شخص با ظرفیتی در این ادارات باقی نمانده‌است.» این جمله را یکی از ترینران برنامه آگاهی از قانون کار و استندردهای بین‌المللی کار گفت. وی در آخر صحبت خود افزود

نیست خرمن کوفتن کار هر بزی

گـاو نـر می‌خواهـد و مـرد کهـن

قراربود، ده نفر ترینر به جمع حدود 20 نفر ترینر موجود در برنامه آگاهی از قانون کار افزوده شود، که بیشتر ترینران موجود با این امر مخالف بودند و معتقد بودند، دیگران نمی‌توانند امر مهم ترینری این برنامه را پیش‌ببرند.

راستی با چنین طرز تفکری کی ما می‌توانیم پیشرفت کنیم، که به غیر از خود دیگران را نبینیم و خود را برتر از دیگران بدانیم.

۱۳۹۰ خرداد ۷, شنبه

افغانستان همچنان صعود می‌کند

تیم ملی فوتبال افغانستان در رده‌بندی ماه آپریل 2011 فیفا (فدراسیون بین‌المللی فوتبال) 21 پله صعود کرده بود و در رده‌بندی ماه می فیفا 10 پله صعود کرده است.

تیم ملی فوتبال افغانستان برای اولین بار در طول تاریخ به رده 164 دنیا صعود کرده است. افغانستان از 38 تیم نظیر فلسطین، پاکستان، نیکارگوا، لبنان و ... پیشی گرفته است.

ان‌شاء الله که این صعود همچنان ادامه پیدا کند.

۱۳۹۰ خرداد ۴, چهارشنبه

یک نه، صد آسان

مدتی است که در یکی از ادارات دولتی مصروف کار شده ام. در این اداره وقتی به معلومات ضرورت می شود، پیش هرکسی که مراجعه می کنی، می گوید، این معلومات پیش من نیست، پیش فلانی است. فلانی هم همین جواب را می دهد.
به نظر من کارمندان دولتی از جمله معروف «یک نه و صد آسان» استفاده می کنند.

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۲, پنجشنبه

پشیمانی از شادی در مرگ بن لادن




«من تمام پولی را که از راه فروش "تی شرتهای اسامه مرد" بدست آورده ام، مسترد می کنم. جشن گرفتن مرگ یک انسان -هرکسی که باشد- از نظر من کاری خراب و بد است» این جمله را موریس هری، دانشجوی 23 ساله رشته تجارت دانشگاه نیورک گفته است.


هری وقتی شنید، اسامه مرده است، بلافاصله یک ویب سایت طراحی کرد و تی شرتهایی با مارک اسامه مرد را آن لاین به فروش رساند. او در کمتر از دو روز بیشتر از 120 هزار دلار آمریکای سود بدست آورد. او در ویب سایت پیام مانده بود، که با خریدن این
نوع تی شرت مرگ اسامه را جشن بگیرید.


اما چند روز بعد او از این کار خود پشیمان شد و دیگر این نوع تی شرت را نفروخت و در بالای سایت خود نوشت "فروخته شد؛ Sold out". همچنین او گفت: «من فکر می کنم، این راه صحیح پول پیداکردن نیست. من نمی خواهم با هزینه کردن دیگر انسانها موفقیتهایم را بدست بیاورم».

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۱, چهارشنبه

رسانه ها و طالبان علیه اطفال


«پنج طفل که قصد عملیات انتحاری داشتند، دستگیر شدند.» این مطلب را ریاست امنیت ملی اعلام کرد و اطفال مورد نظر را در برابر رسانه ها ایستاد کرده و رسانه ها از آنها گزارش و عکس تهیه کردند.
رسانه ها عکس های این اطفال را طرق مختلف نشر کردند. (از جمله سایت شبکه اطلاع رسانی افغانستان یا افغان پیپر)
طالبان این اطفال آموزش انتحاری دادند و آنهار برای انتحار روان کردند. رسانه ها برای جذب مخاطب بیشتر عکسهای آنها را نشر کردند.
به نظر من کار رسانه کمتر از کار طالبان نیست، زیرا طالبان هم آینده این اطفال را خراب کردند و رسانه ها هم. وقتی طفلی در رسانه ها به انتحار کننده شهره شود، راهی جز ادامه جنگ و خشونت برایش باقی نمی ماند.
نشان دادن تصاویر اطفال متخلف از قانون (که شامل اطفال انتحارکننده نیز می شود) از طریق رسانه ها خلاق قانون و حقوق بشر است.
در نشان دادن تصاویر این اطفال، ریاست امنیت ملی و رسانه ها مقصر هستند و باید پاسخگو باشند.



۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۰, سه‌شنبه

شادمانی در مرگ اسامه ممنوع

«خوشحالیم از اینکه بالاخره بن لادن کشته شد.» این جمله را خانم آنگلا مرکل، نخست وزیر جرمنی بعد از مرگ بن لادن در محضر رسانه ها اعلام کرد.
اما هم اکنون خانم مرکل مورد انتقاد شدید قرار گرفته است، که چرا از مرگ یک انسان ابراز خوشحالی کرده است. منتقدان معتقدند، که خوشحالی از مرگ یک انسان خلاف فرهنگ جرمنی است. همچنین مرگ اسامه بن لادن در حقیقت یک نوع قتل است و خوشحالی در مورد آن تشویق مردم به قتل و انتقام جویی است.
این اعتراض ها به جایی رسیده است، که یک قاضی شهر هامبورگ جرمنی به صورت رسمی علیه مرکل اقامه دعوا کرده است و خواهان به محکمه کشاندن وی شده است.